Met een meer dan uitverkochte kamer, twee fantastische, talentvolle muzikanten, een glas in de hand en zelfs een stukje Radetsky-mars, zijn wij het nieuwe jaar goed gestart.
Trots hebben Tijl en Sabijn samen met alle aanwezigen het glas geheven, vooruitblikkend op weer een jaar vol mooie activiteiten en nieuwe plannen.
Onze huispianist Job begon enthousiast aan zijn Radetsky-mars, het was immers een nieuwjaarsconcert, maar hij mocht deze keer slechts blaadjes draaien en moest zijn plekje aan de piano afstaan aan Taha Posman. Die vervolgens, vergezeld van Jacob van Durme op de cello, de eerste klanken van de Sonate voor cello en piano van Debussy inzette: impressionistisch, dromerig en vrij expressief. Een werk waarin vooral Jacob uitgedaagd werd door enkele bijzondere cellotechnieken, zo waren er meerdere passages waarin hij met zijn linkerhand de snaren tokkelde in plaats van zijn strijkstok te gebruiken ('pizzicato')
Na deze (wat kortere) Sonate van Debussy, speelden zij de Sonate voor cello en piano van Rachmaninoff. Een stuk dat de componist niet veel later schreef dan zijn beroemde tweede pianoconcert. Ook hierin weer zeer complexe partijen voor zowel de piano als de cello, maar een fantastisch samenspel van Jacob van Taha die zeer aan elkaar gewaagd zijn. Schijnbaar moeiteloos loodsten zij ons van romantische naar wilde stukken, van lieflijke, dramatische stukken naar grote uitbundigheid. Ademloos zat het publiek te luisteren.
Als toegift nog een wat lichter stuk van Brahms, waarbij we wat konden ontspannen en bijkomen. Om daarna toch nog te eindigen met de Radetsky-mars, waarvoor Taha zijn goede vriend Job naast hem achter de piano uitnodigde. Iets met tradities rond nieuwjaar....
Blij dat we zoveel gasten hebben mogen ontvangen, die zichtbaar enthousiast hebben genoten van ons Nieuwjaarsconcert.
Reactie plaatsen
Reacties